Terwijl we druk bezig zijn met de opening van In den Uylenbal De Wijk, kunnen dingen plots door elkaar lopen. Het verleden kan zich mengen in het druk bezig zijn met de toekomst. Zo kwam er een oudere man langs die ons bezig zag in de loods. Hij vertelde dat hij had gewerkt bij de busmaatschappij die in het pand gevestigd is geweest. Vandaar de hoge schuifdeuren in de loods. Blijkt dat er ook een smidse was in het pand. Net als In de Lindetuin ooit een smidse was ! Hij kent de dochter van de oude eigenaar en heeft beloofd eens wat oude foto's te laten zien. Ik vind dat zo leuk om de oorsprong van oude gebouwen te weten.
Maar de middag kreeg ik echt kippenvel toen ik plots besefte dat de voormalige openbare school De Wijk, de school was waar mijn moeder in de oorlogsjaren naar school ging. Ik weet dat ze het me ooit verteld heeft, maar hoe lang ze daar naar school ging weet ik niet meer precies. Nou woon ik al jaren in Drenthe en kom vaak in De Wijk. Maar juist vandaag kreeg ik het besef dat we zaterdag een winkel openen schuin tegenover deze bewuste school. Zelf nu ik dit typ krijg ik kippenvel. Gek dat na zoveel jaren dingen opeens op hun plaats vallen, alsof mijn moeder mij erop attent wilde maken. Ondanks dat ze ruim 8 jaar geleden overleed voel ik dat mijn moeder heel dicht bij me is. Ik zou zo graag willen dat ze dit nog mocht meemaken. Pffffff, ik ben moe, emotioneel en morgen de laatste "zware" dag voor onze opening. Maar een stukje verleden gaat met me mee de toekomst in !!



















